Designprijs Rotterdam 1997 BERICHTEN UIT DE PERS  
Hieronder een selectie citaten uit artikelen die in de Nederlandse pers zijn verschenen over de Designprijs Rotterdam 1997. Meer informatie over de artikelen is verkrijgbaar bij dpr97@rks.nl.

 


"De Kwestie. Is er een nieuw begrippenapparaat voor het beoordelen van vormgeving nodig?"
Chris Reinewald, Items 2, april 1997

"Op welke criteria wordt vormgeving nu eigenlijk beoordeeld? Die kwestie dient zich geregeld aan: als er ION-erkenningen te vergeven zijn, de genomineerden voor de Designprijs Rotterdam bekend worden, vormgevers hun aangevraagde subsidie niet gehonoreerd zien of gewoon wanneer de consument zich aangetrokken voelt tot dat leuke, maar onpractische product.[..] Vormgevingscriticus bij de Volkskrant Jaap Huisman constateert met vreugde dat de jury van de Designprijs dit jaar al nieuwe criteria hanteerde. 'De esthetische norm is afgevallen, evenals de kunsthistorische context. Of iets mooi, lelijk vernieuwend of begeerlijk is: Daar gaat het - in tegenstelling tot voorgaande jaren - ook niet meer om. Dat zie je aan de afgevallen inzendingen. Niet de vorm-geving maar de zin-geving is een kwalificatie geworden. Vormgebruik wordt gerelateerd aan materiaalvernieuwing. Verleden jaar dacht ik nog bij de Designprijs: nu is de Nederlandse vormgeving echt dood. Maar door die nieuwe 'begripsbeoordeling' heb ik nu het idee dat het design als een fenix is herrezen. "

"Uniek raar ding"
Ineke Schwartz, Elsevier, 22 maart 1997

"De leestafel van de Maatschappij voor Oude en Nieuwe Media won verrassend de Rotterdamse Designprijs. Wat is er zo goed aan? [..] Het bijzondere aan de multimedialeestafel is de manier waarop de nieuwe media worden gepresenteerd, namelijk zo simpel mogelijk. En dat is een stuk eenvoudiger dan je zou denken. De lezer ziet brommende computers, noch plompe beeldschermen, bossen kabels noch designtoetsenborden. Alleen een paar platte lcd-schermen, gevat in een eenvoudig stalen frame en ingebouwd in het schuin oplopende middendeel van de tafel. Ernaast geen muizen die bij de beginner nooit doen wat ze moeten, maar kleine elektronische trackpads ('wrijfplaatjes' om de cursor mee te sturen), ingefreesd in het houten tafelblad. Wie wil, kan zijn scherm met de hand nog wat rechterop zetten. Deze leestafel is nu eens niet bedoeld voor al die cyberkids-of-hoe-ze-ook-mogen-heten die allang doorhebben hoe het allemaal werkt, maar voor mensen die 'niks weten van computers', en voor hen die er wel 'iets van afweten', maar nog niet hoe het internet communiceert. Dus niet alleen de buurvrouw en de drogist op de hoek, maar ook de journalist die tot zijn schaamte maar niet verder komt dan het world wide web. [..] Is dit design? Jazeker."

"Leestafel voor alle generaties"
kunstredactie, Trouw, 4-3-1997

"Volgens Janine Huizenga, een van de ontwerpers van de leestafel, is de tafel zo ontworpen dat de gebruiker op een intuïtieve manier, al doende met de computer leert omgaan, zonder dat er veel uitleg aan vooraf gaat. "Zo is de interface ook opgebouwd, stap voor stap wordt duidelijk wat je moet doen. Je kunt nergens in verstrikt raken. Ons idee is altijd geweest dat de informatie voorop moet staan, niet de techniek. Het ontwerp van de tafel is zodanig dat de beeldschermen zo min mogelijk afschrikken. We wilden per se niet het beeld van het 'Internet-café', met grote intimiderende computers waar niemand zich achter durft te wagen. Hier kan iedereen achteloos aanschuiven en iets uitproberen."

"Designprijs '97 voor digitale leestafel"
Frans Alten, Rotterdams Dagblad/ Gelders Dagblad/Amersfoortse Courant, 3-3-1997, Limburgs Dagblad/Prov. Zeeuwse Courant, 8-3-1997

"De Designprijs Rotterdam 1997 is zaterdag in de Kunsthal toegekend aan de 'Leestafel voor Oude en Nieuwe Media', een eigentijds ontwerp van de vertrouwde leestafel in het café, maar dan één die behalve kranten en tijdschriften ook toegang tot de nieuwe media biedt.[..] De jury zag het al voor zich: vader leest de krant, moeder raadpleegt Internet en onder de tafel speelt het kind met een computerspelletje, en dat allemaal aan de oer-Hollandse leestafel. Echter niet gegoten in een high tech-vorm vol ontoegankelijke cybertaal en -tekens, maar begrijpelijk voor iedereen , ook 'cybergroentjes'. Niemand hoeft zich, gezeten aan het prijswinnend ontwerp, opgelaten te voelen door onervarenheid.[..] Ook het publiek heeft een keus gemaakt uit de ontwerpen die inmiddels op de tentoonstelling in de Kunsthal te zien zijn. Verreweg favoriet was de 'Knotted Chair'- stoel van Marcel Wanders, een 'huwelijk' van de aloude macramétechniek en high tech. Het geknoopte touw is van een soort supervezel, ontwikkeld door de afdeling Lucht- en Ruimtevaart van de TU in Delft, die het stoeltje licht en transparant maakt, maar dat ook een warm gevoel van aandoenlijke Hollandse knulligheid achterlaat. Of, zoals een bezoeker van de tentoonstelling het formuleerde: 'mooi en lelijk, ouderwets en modern tegelijk'.[..] Misschien is dat het geheim van Dutch Design, de harmonische combinatie van nieuwe ideeën en technieken met in de traditie verankerde en herkenbare oplossingen. Tenslotte geldt dat ook voor de bekroonde leestafel, een ontwerp dat tot stand gekomen is door de samenwerking van verschillende disciplines, zo benadrukte Caroline Nevejan namens alle betrokkenen."

"Designprijs voor bijzondere leestafel"
Angelique Spaninks, Eindhovens Dagblad, Dagblad De Limburger, De Gelderlander, Brabants Dagblad, 3-3-1997, De Stem, 4-3-1997

"Uit handen van jurylid Rick poynor kreeg het ontwerpteam van de leestafel bestaande uit Caroline Nevejan, Marleen Stikker, Rolf Pixley, Miek Gerritzen, Janine Huizenga en Jaap Dijkman een cheque ter waarde van 40.000 gulden en de door winnaar van vorig jaar gemaakte trofee: een reuzenlolly. [..] Voordat de winnaars de reuzenlolly in handen kregen werden er echter wel zes happen uit genomen. Die gingen naar de winnaar van de publieksprijs, Marcel Wanders met zijn geknoopte stoel, en de vijf eervolle vermeldingen. Daartoe behoorde de 'Twinn'-vloerbedekking van Hilvarenbekenaar Jeroen Vinken, een geweven waterafstotend tapijt, een recht-door-zee-product dat volgens de jury 'het linoleum ver voorbij is'. Andere eervolle vermeldingen gingen naar het jubileumboek van de Steenkolen Handelsvereniging, de ETCS-interface voor treinmachinisten, het boek 'Hyde', een performance in boekvorm van de in 1996 aan Aids overleden Michael Matthews, en de sobere houten banken die dienst doen als informatiepunt in het Noord-Hollandse Barsingerhorn."

"Succesvolle nominatie voor Lieselotte Bekkers"
redaktionele medewerker, Gemerts Nieuwblad, 28-2-1997

"Vaak is het leuk iets belangrijks te mogen vernemen over personen waarvan de wieg hier bij ons in Gemert heeft gestaan. In deze uitgave van het Gemerts Nieuwsblad een stukje over de nominatie van Lieselotte Bekkers, dochter van Det en Leo de architect.[..] Na een voorselectie door de jury bleven 28 genomineerden over waarvan Lieselotte er een is die kans maakt op de hoofdprijs. Voorwaar een mooi succes en een unieke prestatie."

"Barsingerhorn in Rotterdam. And the winnner is..."
redactie, Noord-Hollands weekblad ed. Schagen, 25-2-1997

"Nee, deze kop slaat niet op een komende Oscar-uitreiking in Amerika. Maar op een oer-Hollandse wedstrijd vormgeving, die dit jaar voor de vijfde maal gehouden wordt. Met als felbegeerd einddoel de Designprijs Rotterdam. Waarvoor deze keer ook een Noord-Hollands 'bezit' genomineerd is. Namelijk het informatiepunt van het provinciaal beschermd dorpsgezicht Barsingerhorn. Ontworpen door Konings en Bey uit Rotterdam. De provincie Noord-Holland was de opdrachtgever."

"Verscheidenheid voorwerpen geeft designprijs kleur"
Ingeborg de Roode, het Financiëele Dagblad, 17-2-1997

"Bij de Rotterdamse designprijs trekken niet alleen nieuwe materialen de aandacht, maar ook het op onorthodoxe wijze toepassen van oudere. [..] Het aandeel van meubels in de nominaties is nooit erg groot. Bij het enorme aanbod is het ook niet eenvoudig om nog iets opvallends te ontwerpen. De 'knotted chair' van Marcel Wanders voldoet wel aan dit criterium. Het stoeltje - het is klein, maar het heeft toch een goede zitvorm - ziet er uit als een uit de kluiten gewassen macrame-object en dat is het ook. Het doet wat betreft uiterlijk vaag denken aan de plantenhangers uit de jaren '70. Het bestaat echter uit zeer eigentijdse materialen. Het touw waarvan het geknoopt is - van Nederlandse makelij - bestaat uit een kern van carbon met daaromheen gevlochten aramide.[....] Behalve het gebruik van nieuwe materialen fascineert ook het op onorthodoxe wijze toepassen van bekende materialen en technieken."

"De plastic comeback"
Fred Balvert, Quod Novum, 12-2-1997

"Kunststoffen en de nieuwe media; deze twee terreinen waarop zich in hoog tempo revolutionaire ontwikkelingen voltrekken, domineren de tentoonstelling van nominaties voor de Designprijs Rotterdam. In vergelijking met twee voorgaande jaren, waarin de oogst van vormgevend Nderland wat magertjes was, geeft de selectie dit jaar een breed en interessant overzicht van ontwerpen, die net niet te vernieuwend zijn om ook actueel zijn.[..]Wat te denken van de armband van Gijs Bakker die een perfecte vorm combineert met draaggemak en exclusiviteit biedt voor een betaalbare prijs. Zacht en hard tegelijk, functioneel en sensueel, is de wasbak van Dick van Hoff, gemaakt van een welvend, transparant vilt dat is verhard met polyester-hars."

"Van dweilbaar tapijt tot Internetkrant"
Angelique Spaninks, Eindhovens Dagblad, Brabants Dagblad, De Stem, De Gelderlander, De Stem 7-2-1997, Dagblad de Limburger, 10-2-1997, Friesch Dagblad, 13-2-1997

"Wat opvalt aan de 28 geselecteerde ontwerpen is dat ze ditmaal vrij eenvoudig in categorieën zijn onder te verdelen. Er zijn wat accessoires en sieraden, bijvoorbeeld Gijs Bakkers 'Shot' armband en de 'Handle with care' sieradencollectie van Peter Hoogeboom. Er zitten enkele meubel- en interieurontwerpen bij de selectie waaronder de uit vilt genaaide en met hars verharde spoelbak van Dick van Hoff, een bank en fauteuil van het Eindhovense ontwerpersduo Stefan Scholten en Bob Copray en de eigenwijze 'knotted chair' van Marcel Wanders. Verder opvallend veel nominaties in de grafische hoek, onder meer de Randstadplattegrond van Lucas Verweij en het 3,5 kilo wegende boek dat Irma Boom ter gelegenheid van 100 jaar Steenkolen Handelsvereniging ontwierp."

"Tussen mens en machine. Taal & teken op het spoor"
Arend Evenhuis, Trouw, 6-2-1997

"Ruim vijf jaar nam de ontwikkeling van een nieuw 'dashboard' voor treinmachinisten in beslag. Een ergonoom, een psycholoog, een computer graphics expert, een grafisch en een industrieel ontwerper werkten -in opdracht van het European Rail Research Institute- samen aan een nieuw product: de ETCS MMI. [...] Hun ontwerp, dat na jarenlang, grenzenloos en soms diplomatiek overleggen, ontwerpen en verwerpen ontstond, heet kortweg MMI: Man Machine Interface. Ogenschijnlijk niet meer dan een beeldscherm met een computerprogramma erin. Maar die Interface herbergt alle functies, knoppen, handwijzingen, spoorwisselingen, hellingen, naderende bruggen of tunnels, waarschuwingen ('haal de pantograaf/netbeugel naar beneden!') en weervoorspellingen die een machinist maar nodig heeft."

"Verwarrende vormen in Rotterdam"
Jeroen van der Kris, NRC Handelsblad, 6-2-1997

"De jury van de Designprijs Rotterdam moet het land in om alle genomineerde ontwerpen van dit jaar te bekijken. Sommige ontwerpen waren niet te verslepen, andere zijn slechts als schaalmodel of op foto of video te zien. Opvallend is de belangstelling voor nieuwe media."

"Websites en HEMA-interieur genomineerd voor Designprijs"
redactie, Havenloods/Het Zuiden, 6-2-1997

"Heel herkenbaar voor het grote publiek is de nieuwe inrichting van de HEMA aan het Beursplein, de eerste toepassing van een totaal-concept dat is ontwikkeld voor de negentien grootste HEMA-vestigingen in de binnensteden. Een rode streepjespyama wijst de weg naar het herennachtgoed, terwijl een felblauw kopje aangeeft waar het huishoudporselein staat. Ok genomineerd voor de Designprijs."

"Van leestafel tot tuinbank"
Liesbeth den Besten en Viveka van de Vliet, het Parool, 5-2-1997

"De Designprijs Rotterdam 1997: 28 genomineerde producten. Elk jaar heeft de nominatiecommissie moeite met de beoordeling wegens de grote diversiteit van de producten. Want hoe vergelijk je appels met peren? Door ze niet te vergelijken, maar te kijken naar kwaliteit en culturele waarde." [...] Viveka van der Vliet over 'Straatmeubilair informatiepunt Barsingerhorn': "Het straatmeubilair is bovendien in 'werkelijkheid', als een permanente openbare tentoonstelling, te bewonderen in Barsingerhorn. Wie daar gaat kijken, zal beweren dat het straatmeubilair al jaren deel uitmaakt van het landschap. Konings: "Nog mooier zal het zijn wanneer we als activator van andere handelingen en situaties gaan fungeren, namelijk wanneer mensen in de banken gaan krassen en kerven". [...] Liesbeth den Besten over de 'Leestafel van Oude en Nieuwe Media' in de Amsterdamse Waag "Eigenlijk wordt de Leestafel gekenmerkt door zijn onopvallendheid. Hij schreeuwt niet uit dat het nieuw is en dat het hypermoderne technologie herbergt. Het meubel is gemaakt van blank gelakt kastanjehout en voegt zich moeiteloos in de historische omgeving van de Waag. Het enige dat je ziet van de computers zijn de beeldschermen en toetsenborden, de rest is weggewerkt in het meubel. In plaats van de muis, zijn in het oppervlak van de tafel 'trackpads' gefreesd, waardoor je direct met de vinger de cursor kan bewegen; aanklikken gaat door middel van een tik. Je kunt direct Internet betreden en gebruikmaken van de vele nieuwsgroepen, websites bezoeken en e-mails verzenden of beantwoorden.[..] De leestafel is het eerste product van de Maatschappij dat ook voor anderen te koop zal zijn. Het concept van het meubel is immers zo flexibel dat het in principe overal kan worden toegepast. Daarom ontwierpen de makers in samenwerking met Gert-Jan Leusink voor de tentoonstelling van genomineerde producten voor de Designprijs, een afgeleide van hun leestafel in de vorm van een digitale, inklapbare en verrijdbare flightcase, compleet met kindersetje op de grond."

"Vormgeving nieuwe media wankelmoedig"
Robbert Roos, Trouw, 3-2-1997

"De nieuwste media winnen terrein bij de Designprijs Rotterdam. Onder de 28 genomineerde ontwerpen die in de Kunsthal te zien zijn, zitten dit jaar een computer-interface, CD-Roms, een internet-site en een 'Leestafel voor Oude en Nieuwe Media'. In voorgaande jaren bleef het aanbod nog beperkt tot een enkele CD-Rom.[..] Voor een prijs die pretendeert het meest vernieuwende in de Nederlandse vormgeving te tonen, is het essentieel dat de elektronische media in een zo vroeg mogelijk stadium aan bod komen. In dit genre wordt momenteel het meeste veldwerk verricht, waar op andere terreinen meer sprake is van verfijnen en fijnslijpen van redelijk uitgekristalliseerde vormgevingsideeën. Er wordt binnen het meubel-, sieraden- en kledingontwerp weliswaar volop geëxperimenteerd met nieuwe materialen en 'branchevreemde' elementen, maar deze verkenningen zijn lang niet zo ingrijpend als het volledig van nul af formuleren van een passende designaanpak voor de nieuwe media. De vormgeving van nieuwe media staat nog niet op een hoog niveau, ook dat blijkt op de tentoonstelling. Doordat het genre nog zo jong is en feitelijk de kinderschoenen nog maar net past, zijn de nu getoonde voorbeelden eerder op te vatten als vingeroefeningen, dan als uitontwikkelde ontwerp-concepten."

"Designprijs groeit uit zijn jasje"
Nicole Bliek, Algemeen Dagblad, 3-2-1997

"Voelen, bekloppen, kijken, in stoelen gaan zitten, bladeren door schitterend vormgegeven boeken, om producten heen lopen. Een designtentoonstelling zou het publiek moeten uitnodigen producten uit te proberen. De inrichting van de nieuwe Hema in Rotterdam is in de Kunsthal om begrijpelijke redenen alleen op foto te bewonderen. Toch bekruipt je hier het gevoel dat de Designtentoonstelling zo langzamerhand toe is aan een veel ruimere opzet dan mogelijk is in de benauwde zijvleugels van de Kunsthal. [...] Zo'n aanpak is kostbaar, maar je kunt je afvragen of de vele prachtige producten die ieder jaar weer getoond worden op de Designprijs Rotterdam die kosten ook niet waard zijn."

"Nieuwe media veroveren plaats in het vak design"
Jaap Huisman, Volkskrant, 1-2-1997

"Meer producten dan vorig jaar hebben de eindstreep gehaald, toen zeventien, nu 28, uit een totaal aantal inzendingen van 279. Voor het eerst heeft de selectiecommissie ook een longlist vrijgegeven van 87 ontwerpen die de eerste ronde hebben overleefd. Voor het eerst ook mochten de juryleden zelf een ontwerp voordragen.[..] Design is losgekoppeld van het cliché van een aantrekkelijk en begeerlijk artikel. Het is vermoedelijk de belangrijkste breuk met het verleden in deze vijfde editie van de designprijs. Kwalificaties als een eenvoudig, toegankelijk, jazelfs niet-design rukken op. Wat drie jaar gelden nog zou zijn afgekeurd als nominatie, haalde het dit keer wel. De jury heeft de tendens gehonoreerd om nieuwe materialen of technieken te koppelen aan beproefde vormen.[..] De keuze is ongrijpbaarder dan ooit en misschien wel daarom interessanter. De stempel design blijkt nu op van alles gezet te kunnen worden, op een robuuste slangenpomp, de houten banken en tevens informatieborden voor Barsingerhorn tot en met het monumentale boek dat Irma Boom voor SHV ontwierp."

"Made in Rotterdam"
Evelien Baks, Rotterdams Dagblad, 1-2-1997

"Wat Amsterdam is voor de kunst, is Rotterdam voor de vormgeving. De vele architectenbureaus, de Kunsthal, de Designprijs, dit alles lijkt zijn uitstraling niet te missen. Voor veel jonge ontwerpers is het aanleiding koers te zetten richting Rotterdam. Ze trekken bij elkaar in, richten gezamenlijk bureautjes op en maken naam met producten die ook buiten de landsgrenzen de aandacht trekken. Een portret van aanstormend talent uit Rotterdam, dat ook nog eens genomineerd is voor de Designprijs 1997."


Andere links:

 

 


DPR 1997 Nominaties Winnaar Expositie (QTVR)